Sunday, June 8, 2014

அல் ஜெபல் அல் அக்தர் -- ஒமான்...

வணக்கம் நண்பர்களே,

வார விடுமுறைப் பயணமாக ஒமான் சென்று வந்தேன்... எப்பொழுது ஒமான் சென்றாலும், என் நண்பன் வீட்டில், உண்டு உறங்கி பொழுதைக் கழிப்பதே என் வாடிக்கை...

இம்முறை நண்பர்கள் அல் ஜெபல் அல் அக்தர் எனும் சுற்றுலாத்தளத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்...  மஸ்கட்டிலிருந்து நிஸ்வா(NIZWA) எனும் ஊருக்கு செல்லும் வழியில் சுமார் 180 கி.மீ தொலைவில் இந்த இடம் இருக்கின்றது... மலைகள், பள்ளத்தாக்குகள் மற்றும் ஒமானிகளின் பழைய வீடுகள் என இவைகள்தான் இங்கு பார்க்க வேண்டிய இடங்கள்...

மலையேறும் முன்பு ஒமான் காவல்துறையினர், சுற்றுலாப்பயணிகளின் அடையாள அட்டையை சரிபார்த்து, ஒரு காரில் எத்தனை பயணிகள் இருக்கின்றனர், கார் பற்றிய விவரங்கள் என அனைத்தையும் குறித்துக் கொண்டு அனுப்பி வைக்கின்றனர்.

இதுதான் முதல் முறையாக வருகின்றீர்களா எனக்கேட்டு விட்டு, மிகவும் செங்குத்தாக ஏறும் பாதை என்பதால் எப்படிக் கார் ஓட்ட வேண்டும் என அறிவுரையையும் ஓட்டுனர்களுக்கு சொல்லி அனுப்புகின்றனர். 

ஃபோர் வீல் ட்ரைவ் வசதி உள்ள கார்களுக்கு மட்டுமே மேலே ஏற அனுமதி தருகின்றனர்... மலை மீது அருமையான சாலை வசதி செய்து தந்திருக்கிறார்கள்... செல்லும் வழியில் சில ஊர்கள் இருக்கின்றன...

​
வழியெங்கும் பள்ளத்தாக்குகளும், ஆங்காங்கே சில இடங்களில் குறைவான எண்ணிக்கையில் சில வீடுகளும் இருக்கின்றன...
​


இப்படியாக பயணம் செய்து கடைசியாக பார்க்கவேண்டிய இடத்திற்கு வந்தாகி விட்டது...பள்ளத்தாக்கில் இறங்கி மறுபக்கம் ஏறினால் இந்த பழைய வீடுகளைப் பார்க்கலாம்...


​
கடும் வெப்பத்தில் பயணம் செய்து இந்த பள்ளத்தாக்கில் இறங்கியதுமே, மென்மையான குளிர் காற்று... செல்லும் வழியில் ஒரு சின்ன நீரோடை... மிகவும் குளிர்ச்சியான நீர்... பசுமையான பள்ளத்தாக்கு... 

​

அங்கு சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்து விட்டு பின்பு மலை மீது ஏறினோம்... 

பழைய வீடுகளைப்பார்க்க... செல்லும் வழியில் இது போன்ற சிறு குகைகளும் கண்ணில் பட்டன...


​
அங்கு நான் பார்த்ததை நீங்களும் பாருங்கள்...














அதே பள்ளத்தாக்குகளில் தற்போது புதிதாய் கட்டப்பட்டிருக்கும் வீடுகள்...

மலையில் விவசாயம்...

பணிச்சுமைக்கு இடையே, இது போன்ற பயணங்கள் மனதை இலகுவாக்கி, மகிழ்ச்சி அளிக்கின்றன.

(அனைத்துப்படங்களும் MotoG மொபைல் கேமராவில் எடுக்கப்பட்டவை)

Monday, March 10, 2014

துபாயில் கந்தர் சஷ்டி திருவிழா ...

துபாயில் கந்தர் சஷ்டி திருவிழா (08.11.2013 - 09.11.2013) வெகு சிறப்பாய் நடைபெற்றது... மனமகிழ்ச்சியாக ஊரில் ஒரு திருவிழா கொண்டாடியது போன்ற உணர்வு...

வெற்றி வேல்... வீர வேல்...
Inline image 1

கந்தர்சஷ்டி விழா என்றவுடன் எதோ பூஜை பண்ணுவாங்க, போய் சாமி கும்பிட்டுட்டு வந்துடலாம் என்ற எண்ணத்தோடுதான் முதலில் சென்றேன்...

எமிரேட்ஸ் இங்லீஸ் ஸ்பீக்கிங் ஸ்கூல் எனும் பள்ளியின் அரங்கில் இந்த விழா எற்பாடு செய்திருந்தார்கள்... உள்ளே நுழைந்ததும் பெரும் ஆச்சரியமாக இருந்தது... சங்கர் படம் போல மிகப்பிரமாண்டமாக மேடை அமைத்திருந்தார்கள்...  கோயில் கருவறை போன்று அழகாய் அமைத்து அங்கே அழகன் முருகன் வள்ளி தெய்வானையுடன் காட்சி தந்தார்...


Inline image 1


மேடையின் ஒரு புறம், முருகன் பாடல்களை ஒரு குழுவினர் மிக அழகாய் பாடிக்கொண்டிருந்தனர்... 

Inline image 2

நாதஸ்வரம் மேள தாளத்துடன் அந்த பாடல்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது அப்படியே ஊரில் திருவிழா காண்பது போல இருந்தது...

வந்திருந்த மக்கள் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதி...

Inline image 3

அடுத்ததாக கரகாட்டம் மற்றும் காவடியாட்டம்...

தஞ்சாவூரில் இருந்து கலைக்குழுவினர் வரவழைக்கப்பட்டிருந்தனர்...  

இங்கும் இந்தக் கலைக்குழுவினரைக் கண்டதும் பெரும் மகிழ்ச்சி... முதலில் கரகாட்டம் சிறப்பாக தொடங்கியது... மிக அழகாக ஆடினர் இந்தப் பெண்கள்...

Inline image 1

பின்பு தஞ்சாவூர் பால்ராஜ் அவர்களின் காவடியாட்டம்... இவரது வழுக்கை மண்டையில் காவடி என்னமாய் சுழல்கிறது... வியப்படையச் செய்துவிட்டார் காவடியாட்டத்தின் மூலம்...

Inline image 2

இவைகளை எல்லாம் கண்ட குழந்தைகளின் முகத்தில் ஒரு வித மகிழ்ச்சியைக் காண முடிந்தது... சில பெற்றோர்கள் குழந்தைகளிடம் விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்... அதுதான் கரகம் அதுதான் காவடி என்று...

தமிழர் கலைகளை இங்குவரை கொண்டு வந்து சேர்த்து, குழந்தைகளிடம் அறியச்செய்ததற்கு விழாக்குழுவினர்களுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்...

சூரசம்ஹாரம்...

இந்த விழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் திருச்செந்தூர் கடற்கரையில் நடக்கின்றது என அறிந்திருக்கிறேன்... அவ்ளோதான்...

முழுமையான விளக்கம் என்னவென்று தெரியாது... 

திருச்செந்தூர் முருகனுக்கு பூஜை செய்யும் ஐயரையே அழைத்து வந்திருக்கிறார்கள்... ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் விளக்கமாகச் சொன்னார்... நாந்தான் மறந்துட்டேன் நிறைய....

Inline image 1

சூரனை வதம் செய்ய முருகப்பெருமான் வருகிறார்...

Inline image 2

முருகனைச் சிறுவன் என்றெண்ணி இறுமாப்புடன் இருக்கும் அசுரன்...

Inline image 3

Inline image 4

Inline image 5

முருகனை அவமானப்படுத்தும் விதமாக, முருகனின் இடதுபுறமாக இரண்டு முறை சுற்றி வந்தான் அசுரன்...

முருகனும் அவன் பிழைத்துப் போக, மூன்று முறை (சரியாக நினைவில்லை) வாய்ப்புத் தந்தார்... நிறைய தமிழ்ப்பாடல்கள் பாடினார்கள் முருகனுக்கும் அசுரனுக்கும் இடையே நடக்கும் உரையாடல்களை விளக்கும் விதமாக...

கடைசியா வெற்றி வேல் வீர வேல் என மக்களின் பெருங்குரலுடன், முருகன் தன்னுடைய வேலினால் அசுரனின் தலையைக் கொய்தார்...

Inline image 6

Inline image 7

Inline image 8

வீழ்ந்தான்...
Inline image 9

அடுத்ததாக சிங்கமுகாசுரன்...

பழைய தலையைக் கழட்டி விட்டு சிங்க தலையை மாட்டி விட்டார்கள்... அவனுடைய தேரும் முருகனுடைய தேரை சுற்றி வந்தது... அந்த வழியே கரகாட்டக்கலைஞர்களும் ஆட்டம் பாட்டமாக சுற்றி வந்தார்கள்...

Inline image 1

அடுத்ததாக யானைமுகாசுரன்...

Inline image 2

கரகாட்டம்...

Inline image 3

Inline image 4

அடுத்து மயூராசுரன்...

Inline image 5

கடைசியாக சேவலாக மாறி முருகனிடம் வந்தான்...

Inline image 6

சம்ஹாரம் என்பது கொலை செய்வது மட்டுமல்ல, அவர்களை நம்மோடு சேர்த்து கொள்வது என்று சொன்னார்கள்...

முருகனிடம் ஐக்கியமாகிவிட்டான் அசுரன்...

Inline image 7

திருக்கல்யாணம்...

காலையிலேயே குழந்தைகள் முருகன் பாடல்களை பாடத் தொடங்கிவிட்டனர்...

Inline image 1

Inline image 2


பின்பு சிறுமிகளின் காவடியாட்டம்...

Inline image 3

Inline image 8

சற்று நேரம் கிடைத்த ஓய்வில்... 
Inline image 4

பரபரப்பாக படம்பிடித்துக் கொண்டிருந்தவர்கள்...

Inline image 5

முருகன் வள்ளி தெய்வானை வேடமிட்டிருந்த குழந்தைகள்...
Inline image 6

Inline image 9

Inline image 10

Inline image 11

குன்றத்திலே குமரனுக்கு கொண்டாட்டம் பாடலுக்கு நடனம்...

Inline image 7

இதற்கடுத்து அறுபத்தி மூனோ நாலோ தெரியல, அத்தனை வகை சீர் வரிசைகளை பெண்கள் தாம்பாளத் தட்டில் கொண்டு வர, பின்பு முருகனின் திருக்கல்யாணம் சிறப்பாக நடைபெற்றது...


Tuesday, October 1, 2013

பசி

ஒரு வேளை சாப்பிடலைனா என்னென்னவோ செய்யுது உடம்புக்குள்ள... கண்ணக்கட்டி காதடைத்து விடுகிறது... எல்லாமே மந்தமாகி விடுகிறது....

எங்கெங்கோ ஓடுகிறோம், என்னென்னவோ செய்கிறோம், கடுமையாக உழைத்து செல்வம் சேர்க்கிறோம்... வாழ்க்கைத்தரத்தை உயர்த்திக் கொள்வதற்கு படாத பாடுபட்டாலும், இத்தனை பாடும் ஒரு ஜான் வயிற்றுக்குத்தான் என்று முடிக்கிறோம்...

பணம் இருந்தும் வசதி இருந்தும் உண்ண நேரமில்லை என்றும், இந்த உணவு எனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றும் சில நேரங்களில் உண்ணாமல் அடுத்த வேலையைப் பார்க்கச் சென்று விடுகிறோம்...

பட்டினி கிடப்பவனுக்குத்தான் தெரியும் பசியின் கொடுமை... அடுத்த வேளை உணவு கிடைத்து விடும் அல்லது நாளையாவது உண்ண உணவு கிடைத்து விடும் என்று நம்பிக்கையில் இருப்பவர்களை விடவும், கிடைக்குமா கிடைக்காதா என்று உறுதியே இல்லாமல் வாழ்க்கையில் உழன்று கொண்டிருப்பவர்களுக்குத்தான் பசியின் கொடுமை அதிகம்...

இவர்கள் ஒரு பக்கமென்றால், தனக்கு பசிக்குதா பசிக்கலையா என்று சுயநினைவின்றி சாலையோரங்களில் அழுக்கோடு அழுக்காய் பரவி படுத்துக்கிடப்பவர்கள் ஒரு வகை...

இவர்களுக்கும் பசி இருக்கும் என்பது நமக்கு தோன்றுவதில்லை...உச்சு கொட்டி பரிதாபத்தோடு கடந்துவிடுவோம்... இவர்களுக்கெல்லாம் உதவி செய்ய நம்மிடம் ஏது வசதி, எங்கே இருக்கிறது நேரம் என்று நாமெல்லாம் கடந்து போயிக்கொண்டிருக்கையில், நம்மோடு இதே சமூகத்தில் வாழும் சிலரின் அரும்பணிகள் மெய்சிலிர்க்க வைத்தன... 

நம்மோடு வாழும் அந்தச் சிலர் பற்றிய தகவல்களை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்...

தூத்துக்குடி திரு. ராஜாராம் அவர்களைப் பற்றி நீங்களும் அறிந்திருப்பீர்கள்... அவர்கள் குடும்பத்தின் முழு ஆதரவு இன்றி அவர் செய்யும் அரும்பணி செயல்பாட்டுக்கு வந்திருக்காது... காலையில் எழுந்து சோற்றுப் பொட்டலங்களைக் கட்டிக்கொண்டு ஊரில் ஆதரவற்று இருக்கும் மனநோயாளிகள் ஏழைகளுக்கு வழங்கி வருகிறார்... அவர் பற்றிய செய்தித் தொகுப்பைக் காண இங்கே சொடுக்கவும்....  





மதுரை திரு. நாராயணன் கிருஷ்ணன் அவர்களைப் பற்றியும் முன்பே நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள்...  சிஎன்என் - நாயகர்கள் பட்டியலில் இடம்பிடித்தவர்...



சாலையோரத்தில் தன் நினைவின்றி பசிக்கொடுமையால் தன் மலத்தை எடுத்து தானே தின்ற ஒரு மனிதனைக் கண்டு மனம் நொந்து, இவர்களைப் போன்ற ஆதரவற்றவர்களுக்கு பசியாற்ற வேண்டும் என்று உயரிய நோக்கில், தனக்கு கிடைத்த நல்ல சம்பளத்துடன் கூடிய வேலையை உதறிவிட்டு, அட்சயா என்ற ட்ரஸ்ட் மூலம் ஒவ்வொரு நாளும் பல ஆதரவற்றவர்களுக்கு உணவளித்து வருகிறார்... 





இவர்களைப் போன்று இன்னும் எத்தனையோ பேர் வெளியில் தெரியாமல் இருக்கலாம்... அமைதியாக தங்கள் அரும்பணியைச் செய்து கொண்டிருக்கலாம்...

நாமும் நம்மால் இயன்ற அளவு உதவுவோம்... வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதோ அல்லது வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியோ, நமக்குத் தெரிந்த / தெரியாத ஒருவரின் பசியையாவது போக்குவோம்...


Tuesday, September 10, 2013

குஞ்சுத்தாக்கோழி...

வீட்டில் கோழி வளர்ப்பவர்களுக்கு இது தெரிந்திருக்க கூடும்...

கோழி அடைக்கு கத்தியதும் ஒரு தட்டுக்கூடையில் மணல் பரப்பி, அதில் முட்டைகளை பரவலாக அடுக்கி அடை வைப்பார்கள்... திறந்தே வைத்திருக்கலாம்... கோழி எங்கும் போகாமல் அடைகாக்கும்... நாம் கிட்ட போனால், ஒரு வித ஒலி மட்டும் கொடுக்கும்... உணவு உண்ணாமல், எங்கும் செல்லாமல் அடையிலேயே அமர்ந்திருக்கும்.... மலம் கழிக்க கூட எப்போதாவதுதான் வெளியே சென்று வரும்...

Inline image 2

குஞ்சு பொரித்தவுடன் உடைந்த முட்டையின் தோலையே நொறுக்கி குஞ்சுகளுக்கு தின்னக்கொடுக்கும் குஞ்சுத்தாக்கோழி... பின்பு அடையை விட்டு வெளியே எடுத்து , (இப்போது இந்தக் குஞ்சுகளைத் தொட்டுப்பார்க்கவேண்டுமே, அவ்ளோ மென்மையாக இருக்கும்) பஞ்சாரத்தில் அடைத்து வைப்பார்கள்... 

குஞ்சுகளுக்கு இரையாக பச்சரிசியை அம்மியில் வைத்து மென் குருணையாக அரைத்து கொடுப்பது வழக்கம்... புழுங்கல் அரிசி கடினமாக இருப்பதால் பச்சரியையே முதலில் கொடுப்பார்கள்..

என்னதான் நாம் குருணையாக நுணுக்கி கொடுத்தாலும், குஞ்சுத்தாக் கோழி தன் அலகால் மேலும் அதை நுணுக்கி, தன் குஞ்சுகள் தின்ன ஏற்ற அளவில் கொடுக்கின்றது... தாய்க்கோழி நுணுக்கிப் போட்ட குருணையை குஞ்சுகள் உண்ணும்...

அதன் பின்பும் காக்கா, பருந்து மற்றும் வல்லூறு போன்ற பறவைகளிடமிருந்தும், காட்டுப்பூனைகளிடமிருந்தும் காப்பாற்ற அந்தத் தாய்கோழியின் எச்சரிக்கையான பார்வையும், பதற்றமும், ஆபத்தை உணர்ந்தவுடன் எச்சரிக்க அது செய்யும் ஒலியும் கோழி வளர்த்தவர்கள் நன்கறிவார்கள்... 

எதாவது நடக்கப் போகிறதென்றால், ஓடி வரும் குஞ்சுகளை தன் இறக்கைக்குள் அடைத்துக் காக்கும் தாயன்பு மிகச்சிறந்தது... 

Tuesday, May 7, 2013

பயணங்களில் கண்டவை...

பயணங்கள் என்றுமே பாடங்கள்தான்...

ஒவ்வொரு பயணத்திலும் நிறைய அறிந்து கொள்ளலாம்... நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளை கொஞ்சம் கவனித்தால் அறிந்து கொள்ள ஆயிரம் தகவல்கள் கிடைக்கும்...

விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்திருந்த போது நிறைய பயணங்கள் செய்ய வேண்டியிருந்தது... மின்வெட்டிலிருந்து தப்பிக்க எதாவது ஒரு வண்டியில் பயணம் செய்து கொண்டிருப்பதும் ஒரு இன்பமான செயலாக இருந்தது... ஆனால் பேருந்து கட்டண உயர்வு கொஞ்சம் சிந்திக்க வைத்தது... பேருந்து கட்டணம் என்றில்லை எல்லாமே விலை உயர்ந்து இருக்கின்றது...

கடும் வெப்பமும் மின்வெட்டும் இணைந்து மிரட்டுகின்றது... மின்வெட்டு மக்களிடையே சகிப்புத்தன்மையை கூட்டியிருக்கிறது என்று ஒரு நண்பர் சொன்னார்... அதுவும் உண்மைதான்...மின்சாரம் இன்றியும் வாழ முடியும் என்று மக்கள் வாழ்க்கையைப் பழக்கி கொண்டிருக்கிறார்கள்... கணிசமான அளவில் வீடுகளில் இன்வெர்ட்டர் பொருத்தியிருக்கிறார்கள்...

பயணங்களில் கண்டவை...


ஒரு நகரத்திற்குள் / ஊருக்குள் செல்லும் போது சில வீடுகள் நம்மைத் திரும்பி பார்க்க வைக்கின்றன... இப்பொழுது புதிதாய் கட்டப்பட்டிருக்கும் வீடுகளில் அவர்கள் அடித்திருக்கும் வெளிப்புற நிறம்தான் அப்படி நம்மை இழுக்கின்றது...

கண் கூச வைக்கும் நிறங்கள்...




இந்தப் படத்தில் இருக்கும் எல்லா நிறங்களும், சில வீடுகளின் வெளிப்புறச் சுவரில்  நிறங்களாக அடித்திருப்பதைப் பார்த்தேன்... என்னானு கேட்டப்ப வாஸ்து நிறம்னு நண்பர் சொன்னார்... உண்மையானு தெரியல... ஆனால் இந்த நிறங்களால் அந்த வீடுகள் தனித்து தெரிகின்றன... 

நல்ல வெயிலில் இந்த வீடுகளை கொஞ்சம் நேரம் பார்த்தால், கண்ணுக்கு பாதிப்பு வருமோ என்று அஞ்சுகிறேன்... யாரு கண்ணும் பட்டுடக் கூடாதுனு கூட இந்த நிறங்களை அடித்திருப்பார்களோ என்ற ஐயமும் எனக்கு உண்டு. 

ஏதேனும் அறிவியில் காரணங்கள் கூட இருக்கலாம் :-)

சாய் பாபா: 


மாலை நேரத்தில் சாய்பாவிற்கு வழிபாடு செய்து விட்டு, படைக்கப்பட்ட  ஒரு தோசை / ஒரு அப்பம் வீட்டில் கொண்டு வந்து வைத்தால், காலையில் அது இரண்டு எண்ணிக்கையாக மாறி விடுகிறதாம்... ஒவ்வொரு வீட்டு வழிபாடு முடியவும் மற்றொரு வீட்டிற்கு தோசையோ அப்பமோ எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றது... பின்பு மறுநாள் அது இரட்டிப்பானதாக பெருமையாகவும் பக்தியாகவும் பேசிக்கொள்கிறார்கள்...

எங்க வீட்டுல இரண்டா மாறிடுச்சுல்ல.... அவுக வீட்டுலயும் இரண்டா மாறிடுச்சாம்... என்று ஆங்காங்கே சிலர் பேசிக்கொண்டிருப்பதைக் கேட்டேன்...

நத்தம் என்ற ஊருக்குச் செல்லும் வழியில், ஓரிடத்தில், முச்சந்தியில் இருந்த பிள்ளையார் சிலையை யாரோ தூக்கிட்டுப் போயிட்டாங்க போல... பிள்ளையாருக்குப் பதிலாக, யாரோ அங்கே பள பளவென சாய்பாபா சிலையை வைத்திருக்கிறார்கள்... சாய்பாவின் முன்னால் பிள்ளையாரின் மூஞ்சூரு வாகனம் இருந்தது.... அந்தச் சிறிய கோயிலின் எல்லாப் பொருட்களும் பழமையாகவும், சாய்பாபா மட்டும் புதிதாய் பளிச்சென்று இருந்தார்...

அழகர் கோயில் அருகில் உள்ள ஒரு சாய்பாபா கோயிலுக்கு சென்று வந்தேன்... ஜுனூன் தமிழில் அழகான சாய்பாபா பாடல்கள் நிறைய பாடி, கடைசியில் ”ஜெய் சாய்நாத் மஹராஜ்கி” என்று எல்லோரும் வலது கையைத் தூக்கிக் காட்டி வழிபாட்டை முடித்தார்கள்...

அது மட்டுமல்ல, ஆங்காங்கே நிறைய சாய்பாபா கோயில்கள் முளைத்திருக்கின்றன....  ஷீரடி சாய்பாபா மெல்ல நம்ம பக்கம் வந்திக்கிட்டு இருக்கார் போல...

ஐயங்கார் டீ,காபி & கேக் ஷாப்


சேலத்தில் இருந்து மதுரை வரும் வழியில் பல இடங்களில் இந்தப் பெயருள்ள கடைகளைக் கண்டேன்... ஒரே மாதிரியான பெயர்ப் பலகை... விளக்கு வடிவமைப்புகள்... ஆனால் இந்தக் கடையில் இறங்கி போய் என்னா எப்படி இருக்குனு சாப்பிட்டு அறிந்து கொள்ள நேரம் கிடைக்கவில்லை....


VKC Pride காலணிகள்:



நான் கவனித்த மட்டில், என் கிராமத்திலும், என் நகரத்திலும், மதுரை மாநகரத்திலும் பெரும்பாலானோர் அணிந்திருந்த காலணிகள் VKC Pride காலணிகள்...
அடேங்கப்பா... யார பாத்தாலும் இந்தச் செருப்புதான் போட்டிருந்தாங்க...

கேரளா கம்பெனினு கேள்விப்பட்டேன்...


அதே சென்னை ஆனா குழப்புது


அதே சென்னைதான்... அதே விரைவான மக்கள்தான்... ஆனா ரொம்ப நாட்களுக்குப் பிறகு சென்னைக்குச் சென்றால் கொஞ்சம் குழம்பிப் போவோம்...  


இயல்பாகவே இருக்கும் போக்குவரத்து நெரிசலும் மற்றும் மெட்ரோ ரயில் போக்குவரத்து நெரிசலும் சேர்ந்து கொஞ்சம் படுத்துகிறது... 

சாலையில் சில தடுப்புகளும், மாற்றுப் பாதைகளும் இருப்பதால், பயணத்தின் போது எந்த இடத்தில் நாம் சென்று கொண்டு இருக்கிறோம் என்று உடனடியாக கணிக்க இயலவில்லை..

சில இடங்களுக்கு செல்லும் பாதையை ஒரு வழிச்சாலையாக மாற்றியிருப்பதால் , குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு செல்வதற்கு ஆகும் ஆட்டோ கட்டணத்தை விட, மீண்டும் புறப்பட்ட இடத்திற்கே  திரும்பி வருவதற்கு முன்பை விட கூடுதலாகவோ அல்லது குறைவாகவே ஆட்டோ கட்டணம் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது... ஏங்கனு ”கேட்டா, சுத்தி போகணும் சார் - இது ஒன்வே சார்” ங்கிறாங்க... நியாம்தான்...

சென்னை ஆட்டோக்களுக்கும் மற்ற மாநிலங்கள் போல எப்பொழுது மீட்டர் கட்டணம் செயல்படுத்துவார்கள் என்று தெரியவில்லை...

என்ன இருந்தாலும் வந்தாரை வாழ வைக்கும் சென்னையல்லவா... வாழ்க சென்னை....